Wim Aloserij

Overlevende Wim Aloserij

Wim Aloserij overleefde drie concentratiekampen en een vreselijk bombardement op het schip Cap Arcona waar hij op het einde van de Tweede Wereldoorlog als gevangene op zat. De inmiddels 94-jarige Wim Aloserij uit Lochem sprak jarenlang niet over de verschrikkingen die hij in de oorlog meemaakte, maar in het boek 'De laatste getuige' wordt het volledige verhaal verteld.

Geen mens meer

Over concentratiekamp Neuengamme is in 2011 een mooie documentaire gemaakt door studenten Mediastiek van de Hanzehogeschool in Groningen: Jochum van Meerloo, Lisa Trip en Jacqueline Westerouen van Meeteren. Dit, omdat er heel veel Nederlanders in de oorlog vastgezeten (en het leven gelaten) hebben, o.a. de vele slachtoffers van de Razzia van Putten. Mijn vader, Jans Eggink, was een van de drie hoofdpersonen in de documentaire. Een andere geïnterviewde is overlevende Wim Alosery. Deze goedlachse, kranige man is een van de weinige (Nederlandse) overlevenden van het door Brits vuur getorpedeerde gevangenenschip de Cap Arcona, waarbij zo'n 8000 gevangenen begin mei 1945 het leven lieten. Derde hoofdpersoon is Jan de Muijnck, die door de oorlog zijn vader nooit gekend heeft.

Wim Aloserij vertelt

Hij overleefde drie concentratiekampen en een vreselijk bombardement op een schip waar hij op het einde van de Tweede Wereldoorlog als gevangene op zat. De inmiddels 94-jarige Wim Aloserij uit Lochem sprak jarenlang niet over de verschrikkingen die hij in de oorlog meemaakte, maar het boek 'De laatste getuige' vertelt het volledige verhaal.

De ramp in de Lübecker Bocht

September 2010
Gesprek met Wim Alosery en Sietse Geertseman over het boek "De Ramp in de Lubecker Bocht "

Getuige van Husum-Schwesing

Wim Aloserij is 16 jaar oud als nazi-Duitsland Nederland – zijn thuisland – binnenvalt. Door de oorlog hebben de Duitsers een tekort aan arbeidskrachten en wordt Wim voor dwangarbeid naar Braunschweig gestuurd. Maar hij weet te ontsnappen. De ontsnapping blijft niet zonder gevolgen: na een paar maanden wordt Wim in Nederland gearresteerd en via de concentratiekampen Amersfoort en Neuengamme naar concentratiekamp Husum-Schwesing gebracht. De gevangenen in Husum-Schwesing moeten onder catastrofale omstandigheden zwaar werk verrichten op de bouwplaatsen van de zogenaamde Friesenwall. De kampleiding besteedt geen aandacht aan de gezondheid van de gevangenen, waardoor er in korte tijd ruim 300 mensen overlijden. Wim wordt voortdurend geconfronteerd met levensbedreigende uitdagingen en hij moet altijd manieren vinden om deze tijd door te komen. En dat lukt hem ook: Als overlevende en hedendaagse getuige van drie concentratiekampen en de ramp met Cap Arcona doet Wim later vaak verslag van zijn ervaringen. In november 2017 bezoekt Wim Aloserij het concentratiekampmonument Husum-Schwesing en geeft een indrukwekkend interview. Een paar maanden later stierf hij op 94-jarige leeftijd.

Montage en animatie: Anne Lemo
Audio en postproductie: TAUCHER Sound Scenography
Spreker: Simone Delorme
Muziek: Gerriet K. Sharma
Camera: Thomas Lorenzen
Interview: Janine Doerry